Κάποτε...

Κάποτε θα λέω ότι αγάπησα...αλλά δεν θα λέω το όνομα σου [Αλέξη]...!
Κάποτε θα με ρωτήσουν για την πρώτη μου αγάπη...αλλά δεν θα πω για εσένα...για εμάς[αφού ποτέ δεν υπήρξαμε 'ένα']...
Θα σκηνοθετώ κάποιο ατύχημα που μου προκάλεσε αμνησία...γιατί πολύ απλά δεν θα αντέχω να μιλάω για την σύγκρουση με την αλήθεια...!
Κάποτε κάποιος-ίσως εσύ-να αμφισβητήσει το ότι πόνεσα...αλλά εγώ θα έχω να του δείξω τα σημάδια...αν είναι ικανός θα δει και της καρδιάς μου τις πληγές...!!!
Κάποιος κάποτε-ίσως τώρα-με ρωτήσει γιατί δεν κλαίω πια...
Και εγώ με ένα χαμόγελο θα του απαντήσω...

-Έκλαψα αρκετά και ήρθε η ώρα να ζήσω ξανά!-