Όλα κυλάνε κανονικά...σχολείο,φροντιστήριο...και νιώθω κούραση αν και δεν έχω προσπαθήσει ούτε στο ελάχιστο...συνεχίζω να κοροιδεύω τον εαυτό μου!Σε σκέφτομαι...ποτέ δεν παύω να σε σκέφτομαι...
Νομίζω ότι θέλω να σε δω...όσο δύσκολο όμως ήταν να σε πάρω τηλέφωνο άλλο τόσο δύσκολο είναι να σου πω ότι θέλω να σε δώ...περισσότερο φοβάμαι ότι δεν θα θέλεις να με δεις...και τελικά θα απογοητευτώ...!
Κάνω συνεχώς σχέδια...πότε μπορώ να σε πάρω τηλέφωνο...ίσως λίγο πριν τα Χριστούγεννα για να σου ευχηθώ για τις γιορτές...ίσως στη γιορτή σου ή στα γενέθλια σου... Ξέρω όμως ότι τα καλύτερα είναι τα αυθόρμητα...τα 'ξαφνικά'...ξέρω ότι όταν νιώσω την ανάγκη να σου μιλήσω θα σε πάρω...μπορεί να διστάσω στην αρχή...αλλά θα το τολμήσω...!
Πέρασε μια εβδομάδα και μια μέρα απο τοτε που μιλήσαμε...δεν ξέρω αν έχει αλλάξει κάτι μέσα μου μετά απο την συζήτηση μας...αλλά νιώθω μια ηρεμία...ξέρω ότι είσαι καλά και αυτό μου αρκεί!
Ακριβως αυτο!:)
ReplyDeleteΚαι το οτι τα καλα ερχονται εκει που δεν το περιμενεις, ισχυει τελικα!:)
Τα φιλια μου!
Έτσι είναι...!
ReplyDeleteΦιλιά!:*
Καλό βράδυ! :)
πράξεις: αυτές πάντα είναι η αλήθεια και τα λόγια μας παίζεται ανάμεσα σε ψέμα και ειλικρίνεια....
ReplyDeleteΓι'αυτο καλύτερα να λείπουν τα λόγια και να βλέπουμε μόνο πράξεις!
ReplyDeleteΚαλημέρα! :)