Μόνο για σήμερα!

Μόνο για σήμερα...αλήθεια,αύριο θα είμαι καλά!Μόνο για σήμερα άσε με να κλάψω μέχρι τελικά να με πάρει ο ύπνος...όταν τα μάτια μου θα έχουν κουραστεί πια και τα χείλη μου θα σιγοψιθυρίζουν το όνομα σου!
Γιατί είδα εσένα και εμένα...να περπατάμε μαζί,πιασμένοι από το χέρι,όπως τότε,και να συναντάμε στο δρόμο γατάκια...μα Θεέ μου...ξαφνικά έμεινα μόνη...και έτρεξα να σε βρω μα δεν ήσουν πουθενά...σε βλέπω στο πάρκινγκ εκείνου του μεγάλου καταστήματος..μα χάνεσαι σιγά σιγά...δεν προλαβαίνω ούτε καν να σου φωνάξω...η εικόνα σου ξεθωριάζει...τρέχω στο σταθμό και ελπίζω ότι θα σε βρω εκεί...κάθομαι στη στάση του 51 και περιμένω να εμφανιστείς..και τότε εμφανίζεσαι...με πλησιάζεις και στέκεσαι λίγο πιο μακριά από
εμένα...τρέχω να σε αγκαλιάσω...μα όταν φτάνω τα χέρια μου αγκαλιάζουν το κενό...και έχεις πάλι εξαφανιστεί!

Μήπως τελικά οι μεγαλύτεροι μας φόβοι γίνονται πραγματικότητα;

11 παρά κάτι ήταν...μπροστά στην καμάρα...βλέπω κάποιον με κόκκινα σταράκια,ανοιχτόχρωμο παντελόνι και από πάνω μαύρο δερμάτινο...γουρλώνω τα μάτια μου προσπαθώντας να δω καθαρά-ίσως τελικά πρέπει να πάρω φακούς επαφής-η καρδιά μου έχει σταματήσει να χτυπά,στα αυτιά μου επαναλαμβάνεται συνεχώς το όνομα σου 'Ο Αλέξης...ο Αλέξης...!',παρακαλάω να μην γίνει πράσινο το φανάρι...όχι μέχρι να βεβαιωθώ ότι δεν είσαι εσύ...για μια στιγμή είμαι έτοιμη να βγάλω τα γυαλιά από τη τσάντα...μα σκέφτομαι...'Και να είναι ο Αλέξης;Μήπως θα πάω να τον χαιρετήσω;Μάλλον όχι...!'Έπεισα τον εαυτό μου ότι δεν ήσουν εσύ...το φανάρι έγινε πράσινο και εγώ συνέχισα το δρόμο μου!

http://www.youtube.com/watch?v=snsCcJG3ysM&feature=related