Μήπως σε ξέρω;

Ποιος είσαι;Σε ξέρω;Κάτι μου θυμίζει η μορφή σου...το χαμόγελο σου...

Είσαι εσύ...ναι...είσαι αυτός που έρχεται στα όνειρά μου!

Που αναστατώνει τον ύπνο μου...μα που όταν ξυπνάω η θύμιση του και μόνο μου χαρίζει ένα χαμόγελο για το υπόλοιπο της ημέρας!

Είσαι όντως αυτός!

Μπορώ να σε αγγίξω ή θα χαθείς;

Στα όνειρά μου ποτέ δεν σε αγγίζω αν και νιώθω συνέχεια την ανάγκη να το κάνω!

Πες μου,σε ξέρω;

Εσύ;Εσύ μήπως με αναγνωρίζεις;

Σκέψου λίγο...δεν ξέρω αλλά νομίζω ότι έχω αλλάξει με το πέρασμα του χρόνου και ίσως δεν μπορέσεις να καταλάβεις ποια είμαι!

Μα ποιος είσαι;

Κάτι  μέσα μου μου λέει ότι δεν πρέπει να θυμηθώ,είμαι όμως τόσο περίεργη να μάθω!

Μάλλον με έχεις ξεχάσει και εσύ ε;

Φοβάμαι...γιατί δεν θυμάμαι;

Σε παρακαλώ,βοήθησε με,θυμήσου εσύ για εμένα!

Ίσως με ξέρεις από το κοντινό παρελθόν...

Τα μάτια μου δεν σου λένε κάτι;Η φωνή μου;

Τίποτα;

Να γελάσω;

Μπορεί να θυμάσαι το γέλιο μου...γιατί στα όνειρά μου γελάμε πολύ!

Θυμήσου...μήπως μου μίλησες ποτέ τυχαία;

Μου έχεις πιάσει το χέρι;

Με φίλησες ποτέ στο μέτωπο,στα μάγουλα ή στα χείλη;

Περπατήσαμε μαζί πιασμένοι από το χέρι;

Όταν νύχτωσε με συνόδεψες σπίτι μου;

Ενώθηκαν τα σώματα μας;

Ξαπλώσαμε αγκαλιά στο ίδιο κρεβάτι;

Με χάιδεψες απαλά στο μάγουλο;

Μήπως πήγα να πέσω και με κράτησες...και μετά με κράτησες πάλι για να μην ξανα πέσω;

Μα γιατί δακρύζουν τα μάτια μου;

Με πονάνε αυτές οι σκέψεις!

Γιατί νομίζω...

Όχι,δεν ήσουν εσύ!

Εγώ δεν έχω ζήσει τίποτα από όλα αυτά!

Μάλλον μπερδεύτηκα με αυτά που βλέπω στα όνειρα μου...

Όλα αυτά στα όνειρά μου με κάνουν χαρούμενη...όμως τώρα...τώρα γιατί με κάνουν τόσο δυστυχισμένη...

Εγώ όταν θα τα ζήσω όλα αυτά θα είμαι ο πιο χαρούμενος άνθρωπος στον κόσμο!

Γι'αυτό σου λέω...δεν τα έχω ζήσει εγώ αυτά!

Εντάξει,φτάνει!Ήταν ένα κακό όνειρο που πρέπει να ξεχάσω...

Εγώ δεν σε γνωρίζω...μου είσαι άγνωστος όπως άγνωστο είναι και το παρελθόν μου!