Σου θυμίζει τίποτα;

Η μαγεία έσβησε...το μυστήριο χάθηκε...

Ο καιρός πέρασε...

Έφυγες...

Δεν θα τα αρνηθώ...

Υπάρχουν στιγμές που σε θυμάμαι...

Ακόμα!

Η αλήθεια;

Όχι...δεν μου λείπεις!

Πραγματικά!

Ξεπέρασα το φόβο μου...

και είμαι τόσο ήρεμη!

Δεν αναπολώ τις στιγμές πια...

Δεν περνάω ώρες φέρνοντας στο μυαλό μου αναμνήσεις...

Αρνούμαι να το κάνω...δεν θέλω να το κάνω...

Σαν να έχω βρεί τον εαυτό μου...

Μα γιατί έπρεπε να αργήσει τόσο πολύ αυτό;

Καμιά φορά αναρωτιέμαι αν όντως υπήρξες ποτέ!

Γιατί παλιά δεν υπήρχε ούτε μια μέρα που να μην σε σκεφτώ...

Γιατί δεν υπήρχε ούτε μια μέρα που να μην θυμηθώ κάτι που είπε ο Αλέξης...

Γιατί δεν υπήρχε ούτε μια μέρα που να μην στεναχωρηθώ για το πως έχει η κατάσταση με τον Αλέξη...

Είναι πολύ καλύτερα όμως έτσι...

Εκείνες τις στιγμές που σε θυμάμαι...;

'Να τον προσέχεις!'

Έκλεισα τον διακόπτη...και προς το παρόν θα τον κρατήσω κλειστό...θα περιμένω την κατάλληλη στιγμή να τον ανοίξω...σε εκείνον που όπως λες θα αξίζει να δει και να νιώσει όσα κρύβω βαθιά μέσα μου...

Θέλω πολύ να σου πω τι σκέφτηκα μόλις τώρα!Ίσως να έχω επηρεαστεί από αυτά που βλέπω τις τελευταίες μέρες...

Είσαι ένα βαμπίρ-σου έχω πει πόσο μου αρέσουν;-και με τον έλεγχο του μυαλού  με έπεισες πως είμαι καλά...ότι πρέπει να αφήσω πίσω ότι με πόνεσε και να προχωρήσω...να ξεχάσω ότι σε γνώρισα και να μείνεις στο μυαλό μου μόνο σαν μια θολή ανάμνηση!Σου θυμίζει τίποτα;