Περνάει τελικά πολύ γρήγορα ο καιρός.Σε λίγους μήνες θα έχουν περάσει 2 χρόνια από τότε που σε γνώρισα.Μεγαλώνω Αλέξη!Κι όμως μέσα μου νιώθω ακόμα ότι είμαι εκείνο το κοριτσάκι...ακόμα και αν προσπαθώ να το κρύψω.Γιατί αν και τόσες φορές μου γκρέμισαν τα όνειρά μου,εγώ συνεχίζω να ονειρεύομαι.Γιατί ενώ θα έπρεπε να έχω γίνει σκληρή,εγώ επιτρέπω ακόμα να με πληγώνουν...και πονάω κάθε φορά!
Δεν ξέρω γιατί το καλοκαίρι αρχίζει να σε θυμίζει τόσο πολύ!Περισσότερο ίσως από όσο θα έπρεπε...ίσως επειδή το καλοκαίρι είναι 'η εποχή μου'.Είναι που μάλλον θέλω να αρχίσω πάλι να μαθαίνω ισπανικά!Μα κάτι μέσα μου φοβάται να 'αγγίξει' οτιδήποτε μπορεί να σε θυμίζει.Κι είναι στιγμές που αναρωτιέμαι τι κάνεις...αν είσαι καλά!Είσαι ευτυχισμένος;
Δυο πράγματα ήθελα Αλέξη να σου πω!
Και θα τα πω...όσο κι αν μετά μπορεί να μετανιώσω γι'αυτό...όσο κι αν φανεί ότι ακόμα σε σκέφτομαι ή ότι δεν το έχω ξεπεράσει...μέσα μου ξέρω ότι είμαι καλά...οπότε πραγματικά δεν με νοιάζει τι θα φανεί...γιατί κανένας και τίποτα δεν μπορεί να μου απαγορέψει να νιώθω αυτά που νιώθω και να τα εκφράζω ελεύθερα!
Μου λείπεις και Σ'αγαπώ!
No comments:
Post a Comment