Κάποτε πίστευα ότι ήσουν τόσο ξεχωριστός...τόσο διαφορετικός!
Μα ξέρεις δεν διαφέρεις σε τίποτα από όλους τους άλλους τελικά...
Μια κοινότυπη αντίδραση όπως η απάντηση στην ερώτηση 'Τυχαίο;'
-Δεν νομίζω-Απάντηση που τόσο απέφευγες να χρησιμοποιείς!
Πληγώθηκα...παύω να νιώθω...και όποιον πάρει ο χάρος!
Κι εγώ πληγώθηκα...μα η διαφορά μας ξέρεις ποια είναι;
Τώρα που ξέρω πόσο πονάει δεν θα προκαλούσα ποτέ σε κανέναν αυτόν τον πόνο!
Τι άνθρωπος είσαι;
Όταν βλέπεις ότι πληγώνεις κάποιον...μέχρι ποσο το συνεχίζεις;
Και πες οτι αυτός επιμένει,ΕΣΥ;
ΕΣΥ πες μου τι άνθρωπος είσαι;
Όταν δεν το σταματας...να το κόψεις μια και καλή...αντίθετα το συνεχίζεις και κάθε φορά που έρχεται σε εσένα εσύ τον αφήνεις να σε πλησιάσει...για να ξανά θυμηθείς το κακό που του κάνεις και να τον ξαναδιώξεις?Πληγώνοντας τον κάθε φορά και λίγο παραπάνω με αυτή σου την συμπεριφορά!
Τι σκατά άνθρωπος είσαι?
Και οι δυο είναι εξίσου υπεύθυνοι...
όσο σε πονάει δεν είναι αργά όταν δεν θα νιώθεις τίποτα τότε θα έχουν τελειώσει όλα (και φαίνεται πως νιώθεις).δεν θα πρέπει να είναι ποτέ αργά για κινήσεις αγάπης και μεταμέλειας.
ReplyDeleteνομίζω πως πέρα από όλα αυτά είναι ο άνθρωπος που χάρισες κομμάτι της ψυχής σου κι αυτό σημαίνει κάτι :)
Δεν είναι κινήσεις αγάπης ούτε μεταμέλειας...είναι κινήσεις πλήρης εξαφάνισης και απομάκρυνσης...
DeleteΑυτό που έπρεπε να είχε κάνει απο την αρχή...το κάνει τώρα...λες και εχει καποιο νόημα!Λες και όλα όσα ένιωσα θα ξεχαστούν έτσι απλά,λες και ο πονος θα είναι λιγότερος!!!:\
δεν ξέρω όλη την ιστορία διαβάζω μόνο ένα μικρό της κομμάτι. ένα κομμάτι πληγωμενο,θυμωμενο που ψάχνει να βρει την υπόλοιπη ιστορία.
Deleteθα σου πω μια ιστορία για ένα ζευγάρι που αγαπήθηκαν,ενωθήκαν,έζησαν κι όταν κοιτάχτηκαν στα μάτια ο ένας από τους δυο φοβήθηκε πως ήταν πολύ μικρός και πολύ ανάξιος για όλο αυτό το μεγαλείο. δεν είχε νιώσει έτσι άλλη φορά στη ζωή του. ένιωσε την ολοκλήρωση της αγάπης και νόμιζε πως ήταν τοσοδούλης μπροστά της. έτσι χωρίς να πει κουβέντα εξαφανίστηκε όχι επειδή δεν αγαπούσε.απομακρύνθηκε γιατί δεν άντεχε και μόνο τι σκέψη να φανεί λίγος στα μάτια της ολοκλήρωσης του. τώρα ψάχνει να βρει τρόπο να νικήσει το λάθος...
ένα κομμάτι μιας ιστορίας έχει να μιλήσει για μια άλλη οπτική που καμιά φορά δεν την έχουμε καν σκεφτεί. ξαναλέω είναι ο άνθρωπος που χάρισες κομμάτι της ψυχής σου κι αυτό σημαίνει κάτι...
συγνώμη για το τεράστιο σχόλιο ελπίζω να μην έγινα κουραστικός :)
Πολύ ωραία ιστορία...
DeleteΚρίμα που κάποιοι άνθρωποι δεν μπορούν να αντέξουν τόση αγάπη...!
Και ναι η ζωή είναι απρόβλεπτη!!! :)
Αγαπητή μου θα διαφωνήσω μαζί σας!
ReplyDeleteΔεν φταίνε και οι δυο , ο ένας πάντα φταίει κι αυτός είναι ο πιο αδύναμος που δεν εκτίμησε σωστά και στο κανονικό τους μέγεθος τις καταστάσεις!!!
Όταν κάποιος είναι δυνατός σας βλέπει να παραπατάτε κι αντί να σας βοηθήσει σας σπρώχνει να πέσετε γιατί πολύ απλά δεν έχει αισθήματα!!! Βοηθήστε τον εαυτό σας σηκώνωντας το αναστημά σας!!!
Καλό σας βράδυ!!!
Συμφωνώ απόλυτα...
DeleteΠόσο μπορει όμως ένα ερωτεύμενος άνθρωπος να ελένξει τα συναισθήματα του και την ανάγκη να βρίσκεται δίπλα σε αυτόν που αγαπά;
Καλό βράδυ!:)
o χρόνος.... γιατρικό
ReplyDeleteνα δούμε...πόσος χρόνος ακόμα πρέπει να περάσει!
Delete*Τι σκατά άνθρωπος είσαι?
ReplyDelete..και μετα σ λενε για το αν9ρπινο ειδος..και καλα ε συναισ9ηματα και τροπους.
..κοιτα μπροστα οσο δυσκολο και αν ειναι. σκεψου πως απλα ειναι ενα πουκαμισο :)
Εντάξει το παράκανα απλά όταν αρχίζω και τα θυμάμαι με πιάνει τέτοιο μίσος που δεν ξέρω τι λέω!
DeleteΑκόμα και κάποια ρούχα όμως δεν τα πετάς..τα κρατάς φυλαγμένα στην ντουλάπα...εγώ τουλάχιστον!