Σαν σπάσει τα γυαλί...

Λένε πως αν σπάσει το γυαλί,δεν ξανακολλάει,όση κόλλα κι αν βάλεις!

Ακόμα κι αν καταφέρεις να κολλήσεις τα κομμάτια,τα σημάδια από το σπάσιμο πάλι θα φαίνονται!

Πως φτάνει στο σημείο όμως να σπάσει το γυαλί;

Μεταξύ δυο ανθρώπων το γυαλί βρίσκεται στα χέρια και των δυο...

Για να μην σπάσει το κρατάνε και οι δυο σφιχτά...το προσέχουν μέρα και νύχτα...καταβάλλουν πολύ προσπάθεια,δύναμη και ενέργεια,ενώ προσφέρουν όλη τους την αγάπη για να το διατηρήσουν όμορφο και γυαλιστερό!

Σαν λερωθεί,σκιές σκεπάζουν την σχέση τους,μαλώνουν και προσπαθούν να καταλογίσουν τις ευθύνες ο ένας στον άλλο...περιμένουν τότε ποιος από τους δυο θα ρίξει πρώτος τον εγωισμό του και θα το καθαρίσει...

Όταν είναι καθαρό χαίρονται μαζί τις στιγμές της λάμψης του!

Μπορεί ξαφνικά όμως ένας από τους δυο να κουραστεί ή ακόμα χειρότερα για κάποιους να προσπαθήσει να σηκώσει ένα καινούριο γυαλί,πιο λαμπερό...μαζί με κάποιον άλλο...

Απομακρύνει τα χέρια του χωρίς καμία προειδοποίηση...και τότε το γυαλί πέφτει και σπάει...και μένει ο άλλος μόνος του να προσπαθεί να ενώση τα κομμάτια...μα τα βουρκωμένα μάτια του δεν τον αφήνουν να δει καθαρά...ενώ τα κομμάτια από το γυαλί είναι αιχμυρά και τον γεμίζουν πληγές!

Μπορεί να προσπαθήσει για μέρες,εβδομάδες ακόμα και χρόνια αν η αγάπη του είναι τόσο δυνατή...ή  μπορεί και να εγκαταλείψει με την πρώτη στάλα αίματος...είναι αδυναμία ή έλλειψη αγάπης;

Τι γίνεται όμως όταν κανένας από τους δυο δεν θέλει να σπάσει το γυαλί...αλλά κάποια άλλη ανώτερη δύναμη έρχεται και το καταστρέφει;

Σίγουρα μπορούν να αντισταθούν...μα είναι τόσο δυνατή που τελικά δεν μπορούν να αποφύγουν το σπάσιμο!

Μπορούν να το παλέψουν οι δυο τους...μαζί!Προσπαθώντας να ενώσουν ξανά τα κομμάτια...ή μπορεί ο καθένας τους ξεχωριστά να πάρει από ένα κομμάτι γυαλί,έτσι για αναμνηστικό και να τραξήξει το δρόμο του...

Το πιο σκληρό θα είναι για εκείνον που στο κομμάτι του γυαλιού θα βλέπει ακόμα το είδωλο εκείνου που αγάπησε τόσο βαθιά...!!!

Η δικιά μου επιλογή;

Θα έπερνα τα κομμάτια από το σπασμένο γυαλί και θα τα κομμάτιαζα ακόμα περισσότερο...θα τα κονιορτοποιούσα...κι ύστερα θα άφηνα τον πιο δυνατό άνεμο να σκορπίσει τη σκόνη,να την οδηγήσει στα πιο μακρινά μέρη!

Έτσι για να μην έχω τίποτα να θυμίζει εσένα...

Έτσι για να μην προσπαθήσω να τα κολλήσω ξανά...

Έτσι για να  χαθούν και αυτά όπως χάθηκες και εσύ!

Για να νιώσω επιτέλους ελεύθερη μια για πάντα!

Υ.Γ.Το μπλόγκ μου θα παραμείνει όπως είναι...δεν πρόκειται να σβήσω τίποτα από όσα έχω γράψει και θα γράφω και ό,τι θέλω...!!!Κάνε μου μήνυση,κόψε μου τα δάχτυλα ή ράψε μου και το στόμα!

 Και μην με προκαλείς γιατί μπορεί να κάνω πράγματα τα όποια μετά θα μετανιώσω αλλά θα τα έχω ήδη κάνει...!