Αλλά δεν ξέρω από ποιόν να τη ζητήσω.
Τόσο τη σκόρπισα,τόσο τη χαράμισα,τόσο τη δάνεισα,τόσο την ξερίζωσα.
Από ποιόν να τη ζητήσω τώρα...
Και τι ωφελεί...
Αυτό που θα θελα απόψε τελικά,είναι ένας ώμος,να γείρω πάνω του να κλάψω.
Να κλάψω πολύ. Με λυγμούς. Με κραυγές. Να κλάψω για όλα.
Για όσα αγάπησα. Για όσα ονειρεύτηκα. Για όσα ένιωσα. Για όσα περίμενα και ποτέ δεν ήρθαν.
Για όσα με πρόδωσαν. Για όσα με χαράκωσαν. Για όσα με θανάτωσαν. Για όσα μ'ανάστησαν.
Να κλάψω πολύ.Με λυγμούς.Με κραυγές.
Για όλα...
Να γείρω στον ώμο κάποιου και να ακούσω τη φωνή του, να μου πει ψιθυριστά: ''Μην κλαις''
Μόνο αυτό.Τίποτε άλλο.
Μην κλαις. Μόνο αυτό....
~ Αλκυόνη Παπαδάκη ''Στο ακρογιάλι της ουτοπίας''
Αγαπημένη Αλκυόνη!Πόσο όμορφα και δυνατά συναισθήματα νιώθεις διαβάζοντας το!
ReplyDeleteΕυχαριστούμε που μας το θύμισες καρντασάκι!
Φιλάκια!
Πράγματι πάρα πολύ δυνατά συναισθήματα!Και εμένα μου αρέσει πολύ...το συγκεκριμένο βιβλίο δεν το έχω διαβάσει δυστυχώς!
DeleteΦιλάκια και σε εσένα κοπέλα μου! :)
Εμαθα να προσέχω , αυτους τους ώμους για εσας τις γυναικες , και αυτες τις παριγορήτρες αγκαλιες για εμας τους ανδρες . Πάντοτε , κάτι μου χρέωναν και αργότερα μου το ζητουσαν με τόκο . Και είναι πολύ ευαλωτος στον πόνο του ο ανθρωπος . Απο αυτή την σιωπή και το μεγαλο Τιποτα που μένει απο τις σχέσεις που τόσο σωστα περιγραφει η παπαδάκη και απο όλο αυτο το σκόρπισμα που στο τέλος ποναει τοσο αναπάντεχα πολύ , αποφάσησα πως ο μόνος τρόπος ειναι να δυναμώσω τα φτερά μου και να μπορώ να αντεχω πετώντας , γιατί οποτε ζητησα το πλησιέστερο κλαδι για να ξαποστασω ήταν ή πιασμενο ή το πληρωσα ακριβα . Τωρα πετάω μακρυα απο το πλησιεστερο γιατι το πραγματικο ... πλησίον , δεν το βλέπεις . Το νοιωθεις . http://www.youtube.com/watch?v=FHwRIKakT6A
ReplyDeleteΠόσο ωραία τα λες...και το βίντεο απλά υπέροχο!
DeleteΣ'ευχαριστώ που περνάς κι από εδώ! :)
Τι υπέροχο απόσπασμα...!!!
ReplyDeleteΜην κλαις κοριτσάκι μου..θα ρθουν και καλύτερες μέρες!!
Σου στέλνω μια αγκαλιά :)))
Κι εμένα μου άρεσε πολύ για αυτό και αποφάσισα να το αναρτήσω!:)
DeleteΝα σου πω την αλήθεια...κι αν κλαίω είμαι απερίγραπτα αισιόδοξη που ώρες ώρες απορώ με τον εαυτό μου!
Σ'ευχαριστώ για την αγκαλιά και ανταποδίδω! :)
παρόλο που δεν μου αρέσουν τα κλάμματα μου άρεσε αρκετά
ReplyDeleteθα προτιμούσα φυσικά γέλια χαρές και αστεία
Και τα κλάμματα μέσα στη ζωή είναι δεν μπορούμε να τα αποφύγουμε! ;)
Delete