Τελείωσα το Γυμνάσιο με 19,6. Οι καθηγητές μου λέγανε να προσπαθήσω να κρατήσω τον βαθμό στις επόμενες τάξεις του Λυκείου γιατί εκεί θα ήταν τα δύσκολα!
Στην πρώτη Λυκείου τα πήγα σχετικά καλά τελειώνοντας με 16,6. Είχα αρχίσει ήδη να μην έχω τόση όρεξη για διάβασμα. Από μικρή πάντα διάβαζα μόνη μου. Ποτέ ούτε η μαμά μου ούτε ο μπαμπάς μου δεν μου είπαν αυτό το έλα να κάτσουμε να κάνουμε τα μαθήματα σου. Όποτε όμως τους χρειαζόμουν για κάτι, όπως να μου κρατήσουν το βιβλίο για να τους πω κάτι που είχα μάθει με βοηθούσαν. Μου άρεσε το σχολείο!
Στη δευτέρα Λυκείου ήταν που το πράγμα κάπου χάλασε για τα καλά!
Οι γονείς μου που χατίρι δεν μου χαλούσαν και πίστευαν σε εμένα με έγραψαν σε ένα από τα πιο φημισμένα φροντιστήρια της πόλης κι από τα πιο ακριβά φυσικά γιατί αυτά δεν γίνεται να μην πηγαίνουν μαζί!
Με φάγανε όμως οι έρωτες όπως μου έλεγε συνεχώς ο καθηγητής της φυσικής!
Δεν είχα μυαλό να ασχοληθώ με τα μαθήματα! Λες και ήρθε το τέλος του κόσμου επειδή κάποιος δεν με ήθελε...
Δεν ήταν όμως μόνο αυτό...ήταν ένας παράγοντας...αλλά όχι η κύρια αιτία πιστεύω!
Δεν είχα κάποιο στόχο...όλες οι σχολές  μου φαίνονταν ίδιες...ίσως να μου άρεσε κάπως παραπάνω η ιδέα της αρχιτεκτονικής επειδή είχε το σχέδιο, δεν μπήκα καν όμως στην διαδικασία να το κυνηγήσω αφού και πάλι δεν με ξετρέλανε.
Και βγήκαν τα μόρια και απορούσα αν θα περνούσα κιόλας κάπου!
Τελείως στην τύχη μια γειτόνισσα-καθηγήτρια μου πρότεινε μια σχολή. Ούτε που την είχα ακούσει, δεν ήξερα καν με τι είχε να κάνει αλλά την έβαλα κι αυτήν. Μπορεί να μην ήταν στη Θεσσαλονίκη αλλά και η Κατερίνη δεν είναι μακριά από εδώ!
Πέρασα σε αυτήν την άγνωστη για εμένα-και για τον περισσότερο κόσμο- σχολή.
Πριν καν γραφτώ στη σχολή ξεκίνησα μαθήματα σε φροντιστήριο της περιοχής μου, αυτή τη φορά αφού είχα πει ότι θα ξανά έδινα για να περάσω κάπου καλύτερα!
Πως ορίζεται όμως το κάπως καλύτερα;!
Πήγα Κατερίνη και γράφτηκα...φεύγοντας από εκεί είχα πάρει την απόφαση μου!
Κάποιο στόχο ούτε αυτή τη φορά είχα γιατί λοιπόν να έμπαινα πάλι στη διαδικασία των πανελληνίων;
Αποφάσισα να δώσω μια ευκαιρία σε αυτήν τη σχολή. Και βρέθηκα να ασχολούμαι με κάτι που δεν το είχα καν ποτέ μου φανταστεί. Όταν με ρωτούσαν που πέρασα δυσκολευόμουν να απαντήσω. Στα ελληνικά το έλεγα τι είναι αυτό με ρωτούσαν, Logistics έλεγα Λογιστική μου λέγανε. Αποθηκάριος μου λέγανε, θέλει πτυχίο για κάτι τέτοιο;!
Δεν το περίμενα αλλά πραγματικά χαίρομαι γιατί στάθηκα τυχερή και μου αρέσει το αντικείμενο.
Κάνω όνειρα για όταν τελειώσω, θέλω να ασχοληθώ με αυτό, σκέφτομαι πως θα μπορούσα να γίνω καλύτερη σε αυτό!
Να'ναι καλά οι γονείς μου και τους ευχαριστώ πολύ που με στηρίζουν ακόμα!
Με το που είπα ότι ήθελα να ξεκινήσω να μάθω κι άλλη ξένη γλώσσα, δεν μου το αρνήθηκαν.
Ήμουν ανάμεσα στα γερμανικά και τα κινέζικα. Και τελικά επέλεξα τα γερμανικά. Στο μέλλον αν θα δουλεύω θα προσπαθήσω να μάθω και κινέζικα.
Με το καλό όλα να πάνε θέλω να κάνω πρακτική στο εξωτερικό, στην Γερμανία. Έχω ακόμα στο μυαλό μου την εικόνα του λιμανιού του Αμβούργου με όλα τα container!
Θα ήθελα να δουλέψω σε κάποιο λιμάνι ή σε αεροδρόμιο.
Όλα αυτά βέβαια είναι όνειρα...αλλά για μια ακόμα φορά καταλήγω στο ίδιο συμπέρασμα...ότι όλα γίνονται για κάποιο λόγο!!!