36

Είχες κατέβει κάτω, πρέπει να ήταν για το Πάσχα.
Είχα βγει στα μαγαζιά με την αδερφή μου. Δεν είχα σκοπό να αγοράσω κάτι αλλά έπεσα επάνω σε εκείνο το μαύρο φόρεμα με τη στάμπα με το νούμερο 36 στο στήθος. Και τότε θυμήθηκα που μια μέρα που ήμασταν μαζί σχολίασες κάτι για τα ρούχα που φοράω, ότι δεν έχουν στάμπες.
Δεν το σκέφτηκα και πολύ. Το αγόρασα γιατί μου πήγαινε μα πιο πολύ επειδή είχε τη στάμπα και σκέφτηκα ότι θα σου αρέσει.
Κι έφτασε η μέρα που θα ερχόσουν! Φόρεσα το φόρεμα, βάφτηκα και λίγο, έκανα τα μαλλιά μου με το πιστολάκι...
Έβαλα τον μπαμπά μου να με πάει με το αμάξι μέχρι το σπίτι σου, βλέπεις είχα να κουβαλήσω ένα cheesecake-έκπληξη!-, την μπάλα σου που είχα δανειστεί και τα μπασκετικά σου παπούτσια.
Αφού τα άφησα στο σπίτι, πήρα το λεωφορείο και ήρθα στο αεροδρόμιο και σε περίμενα!
Και ήρθες και ήμουν τόσο χαρούμενη που θα σε είχα πάλι κοντά μου...
Γιατί τα θυμήθηκα όλα αυτά; Γιατί έφτιαξα την ντουλάπα μου και έπεσα πάνω στο φόρεμα και όπως τόσα πράγματα κι αυτό θυμίζει εσένα!