
Ο καιρός είχε περάσει.Είχε προχωρήσει στη ζωή της!Είχε μάθει να ζει μακριά σου!Είχε πάψει να ονειρεύεται!Αρνιόταν τα συναισθήματα που έτρεφε ακόμα για εσένα!Είχε καταφέρει να ξεχάσει...
Προσπαθούσε να ξανά αγαπήσει...να νιώσει το ίδιο έντονο συναίσθημα όπως τότε...
Μα η αλήθεια είναι πως νόμιζε ότι είχε προχωρήσει...Είχε κρύψει τα συναισθήματα της πίσω από έναν πέτρινο τοίχο...!
Ζούσε τη ζωή που είχε επιλέξει να ζήσει...πάντα με την ίδια απορία για το αν είχε κάνει τις σωστές επιλογές...
Κάποτε ένα τρελό της όνειρο ίσως γίνει πραγματικότητα!
Θα βρεθείς μπροστά της...Θα έχεις ψάξει για να την βρείς...
Όταν σε δει δεν θα ξέρει τι να κάνει...πως να αντιδράσει...να μείνει ή να φύγει...να σε πλησιάσει ή να απομακρυνθεί όσο πιο γρήγορα γίνεται...να συνεχίσει το δρόμο της ή να γυρίσει πίσω;
Θα της πιάσεις το χέρι και θα την κοιτάξεις βαθιά στα μάτια...στα μικρά γαλάζια μάτια της...
Μια λέξη μόνο μπορεί να πεί...'Φύγε!'
Σε παρακαλάει να φύγεις...μα εσύ δεν κάνεις βήμα..αντίθετα την πλησιάζεις όλο και πιο πολύ...!
Προσπαθούσε να ξανά αγαπήσει...να νιώσει το ίδιο έντονο συναίσθημα όπως τότε...
Μα η αλήθεια είναι πως νόμιζε ότι είχε προχωρήσει...Είχε κρύψει τα συναισθήματα της πίσω από έναν πέτρινο τοίχο...!
Ζούσε τη ζωή που είχε επιλέξει να ζήσει...πάντα με την ίδια απορία για το αν είχε κάνει τις σωστές επιλογές...
Κάποτε ένα τρελό της όνειρο ίσως γίνει πραγματικότητα!
Θα βρεθείς μπροστά της...Θα έχεις ψάξει για να την βρείς...
Όταν σε δει δεν θα ξέρει τι να κάνει...πως να αντιδράσει...να μείνει ή να φύγει...να σε πλησιάσει ή να απομακρυνθεί όσο πιο γρήγορα γίνεται...να συνεχίσει το δρόμο της ή να γυρίσει πίσω;
Θα της πιάσεις το χέρι και θα την κοιτάξεις βαθιά στα μάτια...στα μικρά γαλάζια μάτια της...
Μια λέξη μόνο μπορεί να πεί...'Φύγε!'
Σε παρακαλάει να φύγεις...μα εσύ δεν κάνεις βήμα..αντίθετα την πλησιάζεις όλο και πιο πολύ...!
-Το τοίχος γκρεμίζεται...πέφτει στην αγκαλιά σου και ενδίδει στα φιλιά σου...ξεχνάει το παρόν και το παρελθόν και ζει μόνο τη στιγμή...δεν υπάρχει κανένας...μόνο οι δυο σας...πάντα σ'αγαπούσε!
-Την πονάει να σε κοιτάει στα μάτια...κάποτε είχε αποφασίσει ότι δεν θα σε ξανά αφήσει να μπεις στη ζωή της...είχε προχωρήσει,σίγουρη ότι σε είχε ξεπεράσει...δεν μπορούσε να τον πληγώσει για δεύτερη φορά!Χωρίς να ξέρει αν αυτό που έκανε ήταν το σωστό,χαμήλωσε το βλέμμα,πήρε σιγά σιγά μακριά το χέρι της από το δικό σου...Γύρισε την πλάτη της και συνέχισε τον δρόμο της...Είχε αργήσει και κάποιος την περίμενε...!
-Την πονάει να σε κοιτάει στα μάτια...κάποτε είχε αποφασίσει ότι δεν θα σε ξανά αφήσει να μπεις στη ζωή της...είχε προχωρήσει,σίγουρη ότι σε είχε ξεπεράσει...δεν μπορούσε να τον πληγώσει για δεύτερη φορά!Χωρίς να ξέρει αν αυτό που έκανε ήταν το σωστό,χαμήλωσε το βλέμμα,πήρε σιγά σιγά μακριά το χέρι της από το δικό σου...Γύρισε την πλάτη της και συνέχισε τον δρόμο της...Είχε αργήσει και κάποιος την περίμενε...!
ελα παραδεξου το! Για εμενα το εχεις γραψει το κειμενο ετσι?? Απιστευτο..!
ReplyDeleteΠολύ όμορφο και συγκινητικό... Ίσως έτσι εξελιχθούν τα πράγματα και για εμένα σε μερικά χρόνια από τώρα..:)
ReplyDeleteΒασικά είναι δύο εκδοχές...
ReplyDeleteΗ πρώτη παύλα(-) είναι η μια...που τελικά είναι ξανά μαζί πραγματικά αυτή τη φορά...
Κι η δευτερη παύλα είναι η άλλη...που αποφασίζει ότι έχει τελειώσει οριστικά η ιστορία τους και φεύγει!