Ντρέπομαι!

Όταν ήμουν μικρή και μάλωνα με την μαμά μου της φώναζα ότι θα φύγω από το σπίτι...έμπαινα στο δωμάτιο έβαζα μέσα σε μια τσάντα δυο-τρια πράγματα και έφευγα...όχι πολύ μακριά...

Καθόμουν κάτω από τα σκαλιά της οικοδομής και έκλαιγα...

Κάποια στιγμή έβγαινε ο μπαμπάς μου και με έβαζε μέσα στο σπίτι...

Ξέρω είμαι έφηβη...είναι λογικό να μαλώνω με τους γονείς μου...μα εγώ σου λέω πνίγομαι!

Τι κάνω λάθος να πάρει...κάπου φταίω το ξέρω...γιατί νομίζω ότι ξαφνικά μεγάλωσα...!

Από μωρό ήμουν κολλημένη στη μαμά μου...την υπεραγαπούσα...και ακόμα την αγαπώ!

Δεν ξεκολλούσα από πάνω της..όταν με άφηνε στο νηπιαγωγείο καθόμουν σε μια άκρη και έκλαιγα...στο δημοτικό δεν έφευγα από το σπίτι χωρίς να της πω καλημέρα και να την φιλήσω...

Απο την πρώτη λυκείου άρχισε να δημιουργείται νομίζω ένα ρήγμα μεταξύ μας...

Ήταν τότε που για πρώτη φορά δεν γύρισα σπίτι μετά το σχολείο...έκλεισα το κινητό και πήγα στη βιβλιοθήκη...καθόμουν και διάβαζα και μέσα μου ένιωθα ικανοποιήσει που εκείνη τη στιγμή η μαμά μου ανησυχούσε...

Ντρέπομαι...γιατί έκανα τη μαμά μου να κλαίει!

Απομακρύνθηκα...έπαψα να τις λέω το οτιδήποτε...όμως οι μαμάδες πάντα ξέρουν...

Προσπαθώ για εκείνη...γιατί εκείνη κάνει τα πάντα για εμένα...είναι πάντα εδώ...

Προσπαθώ να της ανοίγομαι...να της μιλάω...να συζητάω μαζί της...μα καμιά φορά όταν της λέω κάτι το παίρνει τόσο στα σοβαρά που μετά είναι σαν να θέλει να μου το επιβάλλει...

Ξέρεις τι μου έκανε εντύπωση..φέτος μίλησα στη μαμά μου για εσένα για πρώτη φορά...τελείως ανώνυμα σαν ένα αγόρι που γνώρισα κάποτε...μα έμεινα έκπληκτη όταν την άκουσα να λέει,'Για τον Αλέξη κάνεις έτσι;'!

Τώρα εκνευρίζομαι που το πρωί με ρωτάει αν έφαγα πρωινό...ή αν πήρα τις βιταμίνες μου...που μου λέει να σηκώνομαι απο νωρίς για να μην αργώ στο σχολείο...

Και δεν αντέχω να ακούω 'Τι έχω κάνει εγώ για εσένα...τι έχεις κάνει εσύ για εμένα...'

Γιατί αυτή κάνει τα πάντα για εμένα...ενώ εγώ;

Εγώ της είπα ότι φέτος θα βάλω τα δυνατά  μου μα τα έχω κάνει σκατά για ακόμα μια φορά...και φοβάμαι τόσο θα ότι θα την απογοητεύσω!!!

 

Ντρέπομαι γιατί έκανα πάλι την μαμά μου να κλαίει...και ακόμα χειρότερα σαν αναίσθητη σηκώθηκα και έφυγα από το σπίτι!

Ένα πρωί θα μαζέψω τα πράγματα μου και θα φύγω...δεν θα πω τίποτα και σε κανέναν...ένα ταξίδι χωρίς εισητήριο επιστροφής!