Αν το έχεις νιώσει μπορεί και να με καταλάβεις!
Νιώθω εγκλωβισμένη...παγιδευμένη σε μια κατάσταση...σε μια κατάσταση στην οποία μπήκα από μόνη μου και από την οποία θα μπορούσα να ξεφύγω αλλά για κάποιο λόγο δεν το κάνω...όχι ακόμα...δεν γίνεται να το κάνω ακόμα!
Νιώθω πως συμβιβάζομαι...δεν μπορώ να συμβιβάζομαι...δεν θα συμβιβαστώ ποτέ!
Δεν θα συμβιβαστώ στα λίγα ούτε στα μέτρια συναισθήματα...
Θα ονειρεύομαι τα πιο απίθανα πράγματα και θα πολεμάω για να τα πραγματοποιήσω ακόμα κι αν ξέρω πως θα με κάνουν χαρούμενη μόνο για λίγες στιγμές μέχρι να βρω πάλι κάτι άλλο που θα θέλω! Κι ας μην ξέρω ποτέ τι θέλω...
Ας με συγχωρέσεις που είμαι αχάριστη...γιατί το ξέρω ότι είμαι! Άλλοι άνθρωποι δεν έχουν ούτε τα μισά από ό,τι έχω εγώ και είναι πάλι ευτυχισμένοι!
Συγχώρεσε με πάλι αλλά δεν ξέρω αν με νοιάζει για τους άλλους...με νοιάζει για εμένα!
Παλεύω κάθε μέρα με το φόβο του να είμαι συνιθησμένη!
Πειράζει που δεν θέλω να είμαι συνηθισμένη;
Πειράζει να θέλω να τα διαλύσω όλα για να νιώσω κάτι βαθύ και ύστερα να μαζέψω τα κομμάτια και να τα ενώσω από την αρχή ένα ένα φτιάχνοντας όμως κάτι διαφορετικό...μέχρι να έρθει η στιγμή που θα το βαρεθώ και θα τα ξανα διαλύσω όλα!
Μου λείπουν εκείνα τα έντονα συναισθήματα μου που έκαναν την καρδιά μου να φλέγεται...
Μισώ αυτό το κενό....
Θα ήθελα να ήμουν αρκετά τρελή για να ξυπνήσω ένα πρωί, να βάλω 2-3 πράγματα σε μια βαλίτσα και να φύγω κάπου με σκοπό να γεμίσω αυτό το κενό...αλλά γαμώτο πάλι συμβιβάζομαι!
No comments:
Post a Comment